Czy historia lubi się powtarzać? W sztuce wojennej z pewnością się rymuje. Kiedy myślimy o rewolucji militarnej, często wracamy pamięcią do II wojny światowej i niemieckiego Blitzkriegu. Jednak dzisiejsi stratedzy, analizując tamte wydarzenia, widzą w nich coś więcej niż tylko czołgi i samoloty – widzą fundamenty pod najbardziej zaawansowaną koncepcję współczesnego pola walki: Operacje Wielodomenowe (MDO).
 
W dzisiejszym wpisie przyjrzymy się, jak zasady „wojny błyskawicznej” ewoluowały z epoki mechanicznej do cyfrowej i dlaczego nowoczesna wojna przypomina coraz bardziej skomplikowaną mozaikę. 

Zanim przejdziemy do teraźniejszości, musimy zrozumieć przeszłość. Słowo „Blitzkrieg” to termin, który nigdy nie był oficjalną doktryną Wehrmachtu (Hitler nazywał go nawet „idiotycznym słowem”), ale doskonale opisywał nową rzeczywistość: połączony atak z zaskoczenia przy użyciu sił pancernych i lotnictwa. Jego celem było uniknięcie wojny na wyczerpanie poprzez szybkie przełamanie linii obrony i dezorganizację wroga.
 
Sukces ten nie opierał się jednak tylko na sile ognia. Kluczem była integracja sił i technologia. Heinz Guderian nalegał, aby każdy czołg posiadał radio, co dało Niemcom kolosalną przewagę w koordynacji nad aliantami. To właśnie radio było „technologicznym kręgosłupem” tamtej rewolucji, pozwalając na elastyczne dowodzenie. 

Współczesna doktryna Multi-Domain Operations (MDO) jest dla epoki informacyjnej tym, czym Blitzkrieg był dla epoki mechanicznej – rewolucją w czasie i przestrzeni.

O ile Blitzkrieg łączył ląd i powietrze, MDO idzie o krok dalej. Jest to orkiestracja działań w pięciu domenach: lądzie, morzu, powietrzu, kosmosie i cyberprzestrzeni. Celem jest stworzenie tzw. konwergencji – czyli zbieżnych efektów, które spadają na przeciwnika szybciej, niż jest on w stanie zareagować.
 
Analogia jest uderzająca: 

Największą zmianą jest włączenie domen niekinetycznych. Cyberprzestrzeń i kosmos to nowe pola bitwy. Atak hakerski na sieci dowodzenia może dziś sparaliżować wroga jeszcze przed wystrzeleniem pierwszego pocisku – to cyfrowy odpowiednik głębokich uderzeń pancernych na tyły wroga . Co więcej, bez domeny kosmicznej (nawigacja, łączność) nowoczesna armia ulega degradacji i traci zdolność do precyzyjnego działania . 

Jeśli radio było kluczem do sukcesu w 1939 roku, to dziś rolę tę przejmuje Sztuczna Inteligencja (AI). Współczesne pole walki generuje ogromne ilości danych (Big Data). Ludzki umysł nie jest w stanie ich przetworzyć w czasie rzeczywistym. Dlatego MDO opiera się na AI, aby skrócić cykl decyzyjny „od sensora do strzelca” (sensor-to-shooter) z minut do sekund . 

Ewolucja MDO prowadzi nas do koncepcji Mosaic Warfare (Wojny Mozaikowej). Polega ona na układaniu małych, zróżnicowanych elementów sił w elastyczne pakiety, by przytłoczyć wroga – podobnie jak pojedyncze kamyki tworzą mozaikę ,.
 
Te teorie są obecnie weryfikowane w praktyce na Ukrainie. Konflikt ten pokazuje, jak kluczowa jest adaptacja cywilnej technologii (np. Starlink, drony komercyjne) i walka o informacje , . Ukraina wykorzystuje swego rodzaju „armię dronów” i crowd-sourcing danych wywiadowczych, co jest realizacją idei wojny mozaikowej w praktyce . 

Nie możemy zapominać o psychologii. Niemieckie bombowce Stuka wyposażone w syreny („Trąby Jerychońskie”) miały za zadanie łamać morale poprzez terror akustyczny. Był to wczesny przykład operacji psychologicznych (PsyOps). Dziś ten sam cel realizuje się poprzez działania w środowisku informacyjnym. Dezinformacja, narracje w mediach społecznościowych i operacje „pod fałszywą flagą” (jak historyczna Prowokacja Gliwicka) służą do kształtowania warunków strategicznych jeszcze przed wybuchem otwartej wojny. 

Natura wojny jako starcia woli pozostaje niezmienna, zmieniają się tylko narzędzia. Blitzkrieg był „uderzeniem pioruna” w jednym punkcie. Nowoczesne Operacje Wielodomenowe muszą być ciągłą „burzą”, atakującą przeciwnika z każdego możliwego kierunku – z lądu, powietrza, orbity i światłowodu .
 
W przyszłości wygra ten, kto szybciej zintegruje te wszystkie elementy, tworząc dla przeciwnika dylematy nie do rozwiązania.